همراه با گزارش مراسم اسکار 2012 و پیوند دریافت فیلم لحظه دریافت جایزه و سخنرانی اصغر فرهادی

فیلم بسیار تحسین شده «جدایی نادر از سیمین» با دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی، نخستین اسکار را برای سینمای ایران به ارمغان آورد و اصغر فرهادی این جایزه را از دستان سندرا بولاک دریافت کرد

شصت و نهمین دوره جایزه گولدن گلاب (گوی طلایی) در حالی از ساعت چهار بامداد امروز به وقت تهران آغاز شد که اصغر فرهادی رقابتی سخت برای کسب عنوان برترین فیلم غیر انگلیسی زیان را در پیش داشت اما اقبالی که در رویدادهای بین المللی سینمایی نسبت به «جدایی نادر از سیمین» صورت پذیرفته بود به گوی طلایی نیز تنه زد تا ساخته ارزشمند فرهادی نخستین فیلم ایرانی باشد که موفق به کسب جایزه گولدن گلوب شود.

از: فیروزه خطیبی

 پس از انتشار اخبار ضد و نقیض درباره فیلم ارسالی ایران به بخش رقابت ها در رده بندی فیلم های خارجی اسکار، بنا برگزارش نشریه «ورایتی» چاپ لس آنجلس، فیلم «جدایی نادر از سیمین» نخستین فیلم ایرانی برنده جایزه «خرس طلائی» از فستیوال فیلم برلین، رسما به عنوان نماینده سینمای ایران به هشتاد و چهارمین مراسم اهدای جوایز اسکار ارسال خواهد شد.

اسکار هشتاد و سه نیز برگزار شد.با همه بیم و امید ها و فراز و فرود ها .همه آنهایی که با دست پر به صحنه جادویی سالن کداک تیاتر شهر فرشتگان گام نهادند و با مجسمه های زرین افسانه ای بازگشتند و آنهایی که ناکامان راستین این جشنواره نام گرفتند کسانی مانند دیوید فینچر بزرگ که هرچند فیلمش " شبکه اجتماعی گ توانست 2 مجسمه به دست اورد اما این فیلم نتوانست در زمره بهترین  ها قرار بگیرداما دقیقا همان اتفاقی که در دوره هشتاد و یکم رخ داد ، امسال هم روی داد یعنی درست در لحظه ‌ای که همگان منتظر بودند تا نام دیوید فینچر به عنوان بهترین کارگردان سال و یا نام «شبکه اجتماعی» به عنوان بهترین فیلم سال اعلام شود این «تام هوپر» انگلیسی تبار بود که توانست با درام زندگینامه‌ ای «سخنرانی پادشاه» هم اسکار بهترین فیلم را دریافت کرده و هم فیلمش به عنوان بهترین اثر اسکار ۲۰۱۱ معرفی شود.

سرلوح دستنویسی از کلیات سعدی که به شیوه «چهارلوح» ترسیم شده در نسخه 2493 کتابخانه ملی، مورخ 784 قمری موجود است.

به گزارش خبرآنلاین، نخستین چاپ کلیات سعدی در سال 1316 به همت ذکا‌الملک فروغی منتشر شد و نزدیک به 4 سال بعد فروغی به کمک حبیب یغمایی چاپ دیگری از گلستان منتشر کردند که با نسخه یابی و ویرایشی جدید همراه بود.

"لابد باید بنشینید دیگر...ها؟...بله، می نشینید...حوله، بله..."

می توانست حوله را بردارد و موهای سفید و باران خورده اش را خشک کند هم چنین خیسی دور گردن و پیشانی و ابروهایش را بگیرد، اما دیگر دیر شده بود. دیر به فکرش افتاده بود. حالا همین قدر که توانسته بود سیگارش را روشن کند و پشت به بخاری، روی صندلی تریاکی رنگ لهستانی قرار بگیرد، کمی احساس رضایت و حتی احساس آرامش می کرد، اگرچه ناچار بود مچ دست راستش را با دست چپ بگیرد و سعی کند مانع آن لرزش بی امان دستش بشود؛ که بدتر از خود دست این سیگاری بود که لای دو انگشتش گرفته شده بود و آشکار و بدون وقفه تکان تکان می خورد. "شهر ما مرکز استان نیست. پس نمی توانسته آنقدر  گل و گشاد شده باشد که مردمان آن نتوانند یکدیگر را بشناسند. این است که اگر یک هوا بتوانم حواسم را جمع کنم و بر اعصابم مسلط شوم، اطمینان دارم که می توانم مهمان هایم را بشناسم، دست کم از نشانه های پدر مادری هاشان. هر چند بومی نیستم، اما زمان درازیست که این جا سکونت دارم، آنقدر که پروانه ام در همین شهر متولد شده است. آن سال ها بزرگ ترین فرزندم امیر هم بیش از پانزده سال نداشت و پسرهای میانی ام آنقدر بچه سال بودند که طولی نکشید تا توانستند با لهجه ی بومی حرف بزنند، و اگر ذهنم یاری کند به طور قطع می توانم از زبان مهمان هایم بیرون بکشم که آنها مسعود و محمدتقی را می شناخته اند و چه بسا که با یکدیگر دوست و رفیق هم بوده اند؛ گیرم که در یک کلاس و روی یک نیمکت هم ننشسته بوه باشند، در روز و شب های پر غوغای انقلاب با یکدیگر آشنا-لابد- شده بودند، ...ها؟"

"

"به تو نیازمندم که می توانی به آو ای بلند شکوه کنی"

اسماعیل خویی

م. امید شاعر "اینجا" و "اکنون"است و سر و کار شعر او با همین وجب از خاک خدا در همین روزگار است. و اصالت او نیز، چون یک شاعر اجتماعی، در همین محدوده بودن نیز زمینه مکانی- زمانی شعر اوست.

سنگ مثلا آوارگان عرب یا مردم ویتنام یا سیاهان آمریکا را به سینه زدن، اینجا و اکنون، گونه ای از ریاکاری روشن اندیشانه است.